اشياء هادي، واسطه هاي انرژي
اشياء هادي، اشيايي هستند كه حامل نور و بركت الهي ميباشند. اين نور (محدود) ميتواند بهصورت تدريجي يا ناگهاني به دارندة آن منتقل گردد. اين اشياء مانند باطريها و خازنهاي باطني و روحي هستند كه ميتوانند نيروي روحي و درواقع ذرات انرژي روح يا نور الهي را در خود ذخيره نمايند و آن را در زمانهايي آشكار سازند. بهعبارتي چنين اشيائي اين قابليت را دارند كه بوسيلة ذرات نور و روح (بنا بر ظرفيت و شرايط پر شدن) باردار شده و نيز، اين بار نوراني را انتقال دهند. ميتوان گفت كه اشياء هادي حامل نوعي از بركت (فراواني ارتعاشي) هستند و كسي كه در تماس مستقيم با آن قرار ميگيريد از اين بركت و نور بهرهمند ميشود.
استفاده انسان از اينگونه اشياء بهويژه براي مقاصد حياتي و نيازهاي ضروري ريشههايي در اعماق تاريخ دارد. حتي در اديان آسماني نيز اشارههاي زيادي به اين نوع از اشياء بركت يافته وجود دارد. عصاي موسي شيئي بركتيافته و حامل نور و قدرت الهي محسوب ميشد كه هرگاه زمان آن فرا ميرسيد قدرتهاي بسيار شفگتانگيزي از آن صادر ميشد. تبديل شدن به مار، بلعيدن مارهاي ديگر، خونآلود كردن رود نيل، بيرون آوردن چشمه از سنگ و دهها پديده بزرگ ديگر، از جمله نشانههايي است كه از اين عصاي اعجاببرانگيز سرزده است.(1) انگشتر سليمان نبي(ع) نيز بر اثر نور و بركتي كه در خود داشت داراي ويژگيهاي بسيار خارقالعادهاي بود و حضرت سليمان كارهاي عجيبي را از طريق آن به انجام رساند. شمشير ذوالفقار علي (ع) و رداي عيسي مسيح (ع) نيز از جمله اشياء هادي معروف ميباشند. در تاريخ ملل ديگر نيز با چنين موضوعي بهوفور مواجه ميشويم. فرهنگ استفاده از توتمها و اشياء توتميك شكل ديگر استفاده از اشياء هادي بوده است. البته استفاده از اين واسطههاي نور و انرژي تنها محدود به اشيائي مانند چوب، سنگ يا فلز نيست. آب و مواد غذايي (مانند عسل، روغن زيتون و ميوهها) و بسياري از اشياء ديگر هم ممكن است در مواقعي باردار و با بركت شده باشند.حتي بعضي از مكانها، كوههاي خاص و چشمههاي آب با اين عنوان معروفاند و تاثيرات شگرفي از آنها بر تجربهكنندگان به جاي مانده است. اين اشياء هميشه انرژي خاصي را منتقل نكردهاند بلكه در مواردي منشاء انديشهها، رؤياها و احساسات خاصي بودهاند يا داراي اين قابليت شدهاند كه بتوانند نيروهاي تخريبي كالبد ارتعاشي دارنده را به درون خود جذب يا از بدن شخص دور كنند. گاهي اشياء هادي مانند يك رابط و واسطة روحي ميان هديهدهنده و گيرنده آن عمل كردهاند و سبب برقراري تماس روحي در زمانهايي خاص شدهاند. در مواقعي نيز اينگونه اشياء باردار شده، منشاء اتفاقات و تغييرات عجيبي در زندگي دارندة خود شدهاند. با اين وجود تأثيرات درماني و شفابخش از نتايجي است كه مكرراً به وقوع پيوسته است... عمل تبرك كردن و متبارك شدن بيان ديگري از هادي شدن اشياء ميباشد.
منشا هادي شدن اشياء
مطابق آموزههاي باطني كهن، چيزها فقط زماني ممكن است به شيء هادي (شيء حامي) تبديل شوند كه به قصد بركت يافتن (و نورگرفتگي) و جهت قصدي كاملاً معلوم و براي فردي مشخص، توسط ارواح نوراني و بزرگ «لمس روحي» شوند. بهعبارتي ديگر، يك شيء فقط زماني شيئي نوراني و شفابخش محسوب ميشود كه با شرايط كاملاً معلوم توسط يك روح بزرگ و اتصال يافته، بركت داده شود. بنابراين نميتوان گفت كه اشياء حامي دقيقاً داراي چه تاثيري، تا چه اندازه، در چه جهتي و تا چه زماني هستند و اين تاثير آنها آيا تدريجاً ظاهر ميشود يا گاهگاه يا بهطور ناگهاني؛ همة اين موارد بستگي به قصد و نيت روح بزرگي دارد كه شيء را «لمس روحي» ميكند. از طرفي نميتوان گفت كه كلية چيزهايي كه با ارواح بزرگ در تماس بودهاند داراي تأثيرات و نيروهاي خاص هستند چون اگر لمس روحي و قصد بركتدهنده وجود نداشته باشد، چنين اتفاقي رخ نخواهد داد. حتي در زماني كه لمس روحيِ همراه با قصد (توسط بركت دهنده) رخ ميدهد و شيء از نور و انرژي باردار ميشود، بايد گفت كه اين شيء فقط براي كسي كه به قصد او بركت داده شده، منشا اثر است و براي ديگران فاقد چنين اثري ميباشد.
تخليه و پر شدن اشياء هادي
عمر ارتعاشات خاص يك شيء بركتيافته بستگي به قصد بركت دهنده دارد. بنابراين يك شيء حامي ميتواند در زمانهاي بسيار طولاني هم انرژي خاص خود را حفظ كند. بهعنوان نمونه بسياري از اشياء و مكانها، يا درختان متبرك وجود دارند كه قرنهاست خاصيت خود را حفظ كردهاند. اما شرايط ديگري هم وجود دارد كه ميتواند بر ميزان انرژي اشياء هادي مؤثر باشد مثلاً ايجاد تضادهاي ارتعاشي ميان شيء با يك مرجع ارتعاشي ديگر (مثلاً بهوسيله شناساندن بركت شيء بهيك شخص ناباور و نامحرم يا سوءاستفاده احتمالي از شيء) يا قصد معكوس بركتدهنده (مبني بر پس گرفتن بركت) از آن جمله است. از طرفي راههايي نيز براي تقويت بار ارتعاشي اشياء حامي وجود دارد. ذكر اسماء خداوند، خواندن دعا، برقراري ارتباط حسي با خود شيء، لمس مجدد يا نگاه خيره بركتدهنده از جمله راههايي است كه به تقويت بار ارتعاشي شيء حامي منجر ميشود.
تاليف در حم – واحد هفت