مقالات

گزیده ای از اصول تغذیه نورانی (نورخواری)

­ 

هر غذاي خوبي براي شما خوب نيست چون بدن انسان‏ها با غذا‏ها يكسان رفتار نمي‏كند. تعيين اينكه يك مادة غذايي چه خاصيتي دارد بسادگي ممكن است اما گفتن اينكه آن مادة ي غذايي بر همة انسان‏ها تأثيري يكسان يا حتي مشابه دارد درست نيست. اين بدن شماست كه تصميم مي‏گيرد هرغذايي را چگونه بپذيرد و چه تأثيراتي را از آن قبول كند و اين چشم شماست كه در قدم اول يك غذا را براي بدن معنا مي‏كند. جسم مي‏تواند آب خالي را هم به مواد بسياري تبديل كند و تأثيراتي از آنها بگيرد كه ظاهراً در آنها نيست. مي‏تواند از زهر دارو را استخراج كند و يا دارو را به زهر تبديل كند و بنابراين با خوردن دارو مسموم شود. شعور جسم، اگر موافقت نمايد مي‏تواند از نمك شيريني را بگيرد و نان را به جاي گوشت بخورد. پس با ذهني آماده غذا بخوريد، زيرا در اين صورت غذاي خوب اثر خوب‏تر را بر شما خواهد گذاشت و اگر با ذهن ناهماهنگ غذا بخوريد، اثر خوب غذا در شما به بدي تبديل مي‏شود و تأثيرات بد غذا هم در شما بدتر خواهد شد. (1)

­ وقتي در زميني مرده‏ها را خاك مي‏كنند به آنجا قبرستان مي‏گويند. پس وقتي كه بدن خود را به غذاهاي مرده، غذاهايي كه خالي از نور و حيات است، انباشته مي‏كنيد، بدن خود را به قبرستان تبديل كرده‏‏ايد. درون قبرستان انباري از ميكرب‏ها و آلودگي‏ها و تعفن‏ها وجود دارد. قبرستان جاي مردگان است و نه زندگان... زندگان عموماً در جايي هستند كه لااقل آب به اندازة كافي هست. پس باندازة كافي آب بخوريد تا جسمتان زنده بماند. با آب كافي مي‏توانيد يك قبرستان را به گلستان تبديل كنيد و مي‏توانيد همة تعفن‏ها و آلودگي‏هاي آنرا بشوييد و به آن زندگي دوباره بدهيد. (2)

­ غذاهاي مصنوعي، بدن‏هاي مصنوعي مي‏سازد و بدن‏هاي مصنوعي، قادر به زندگي طبيعي نبوده و نشانه‏هاي طبيعي را ندارد. (3)

­ اگر پاي درختي زياد نمك بريزي چه مي‏شود؟ وقتي زياد نمك مي‏خوري با جسم‏ات همين كار را مي‏كني و جسم‏ات شور شده و حاصلخيزي آن كم مي‏شود. (4)

­ جسم تو مثل بچة ذهن تو است. مي‏تواني آن را هر طور كه مي‏خواهي بار بياوري يا اينكه رهايش كني و بگذاري مثل گياه خودرو و علف هرز رشد كند. اين بچه را مي‏تواني مقاوم، انعطاف پذير و نرم، قوي و مستحكم و هوشمند و فعال بار بياوري يا اينكه مانند بچه‏اي ضعيف و بد اخلاق و شكننده آموزشش دهي. (5)

­ سلول‏هاي بدن انسان مثل ماهي در آب غوطه ورند. اگر آب كم باشد يا غليظ و پر املاح باشد، حيات ماهيان به خطر مي‏افتد. (6)

­ انتظار نداشته باشيد كه با تغيير غذا‏ها و مثلاً گياهخواري ناگهان معجزه‏اي در جسمتان اتفاق بيفتد؛ اما مي‏توانيد با تغيير آهسته غذاها بدن را براي تجربة تدريجي يك معجزه آماده كنيد.(7)

­رابطه تو با چيزي كه مي‏خوري و نگاهي كه درباره آن داري، تعيين‏كننده اثراتيست كه از آن به تو مي‏رسد. (8)

­قبل از آنكه غذا در شكم‏ات هضم شود آنرا در چشم‏ات هضم كن چون اگر چيزي را ابتدا چشم تو هضم نكند، هرگز در تو هضم نمي‏شود و تو را بيمار مي‏كند.(9)

­به غذايت خوب نگاه كن. آنرا دوستانه بخور و به آن احترام بگذار.(10)

­ تو نمي‏داني اندازه چه قدر است كه به تو بگويم اندازه بخور و نمي‏داني نياز واقعي‏ات چيست كه بگويم بر حسب نيازت بخور. اگر جسم‏ات بيمار و آلوده است چگونه بگويم كه با جسم‏ات مشورت كن. اما در ساده خوردن و كم خوردن و آهسته خوردن خطري نيست و بلكه درمان است. در طبيعي خوردن شفا هست پس طبيعي بخور.(11)

­ زياد نخور. كم نخور. زياد كم بخور. كم زياد بخور.(12)

­ آهسته غذا خوردن كافي نيست. با ذهنِ آهسته غذا بخور. هنگام غذا خوردن رابطه‏اي بين خوراك‏هاي جسمي و ذهني تو بر قرار مي‏شود و افكار تو مثل ادويه‏هايي هستند كه مي‏توانند به كلي كيفيت و تأثير چيزي را كه مي‏خوري عوض كنند.(13)

­ براي نورخواري، از غذاهاي زنده و نوراني تغذيه كن چيزهاي نوراني بخور، كلام نوراني بگو و به انديشه‌هاي نوراني بينديش. پس غذاهاي ظلماني و مرده را كه نور را مي‌زدايند و در خود مي‌بلعند ترك كن. (14)

­ چيزهايي كه نور را در خود صيد كرده‌اند تو آن‌ها را صيد كن. ميوه‌ها و گياهان و آب‌هاي نور گرفته … (15)

­ بدن انسان پر از حجاب‌هاي ظلماني است كه جلوي جريان يافتن نور، جلوي ورود نور و تابش نور را مي‌گيرند. اين حجاب‌هاي ظلماني خيلي راحت‌تر از آن‌طوري كه ساخته مي‌شوند از بين رفتني‌اند. (16)

­ وقتي به غذاي خود نگاه مي‌كنيد نور را در آن بيابيد و ببينيد كه نور غذا را مي‌خوريد. بنابراين هنگامي كه تاريكي را در غذاي خود ديديد آن را نخوريد و به كسي ندهيد كه بخورد. بگذاريد روح‌هاي تاريك از آن تناول كنند چون به آن نيازمندند.‌(17)

­ هم از نور خورشيد بخور و هم از ستارگان كه اين نورها يكسان نيستند اما اصل نورخواري را در تغذيه از نور خدا نگاه‌دار.(18)

­ به نور ارضي و ظاهري راضي نشو و از نور سماوي و باطن سرشار شو. آن وقت است كه نور خدا، نور زنده و زنده‌كننده، نور زندگي در تو پديدار مي‌شود و زندگي مي‌كند. (19)

برگرفته از کتاب درمان هماهنگ و شفای الهی - تعالیم استاد ایلیا «میم» در زمینه درمان و شفا)