آشنايي با تعاليم حق
بر اساس آموزش هاي ايليا «ميم» مي توان تعليمات را در طيف عمومي و آشكار و اختصاصي و ناآشكار تقسيم بندي كرد. آموزش هاي آشكار براي عموم جويندگان و اهل معرفت در نظر گرفته شده است و آموزش هاي ناآشكار براي معدودي از معرفت جويان و پس از طي مراحل معيني برقرار مي باشد.
ورود به دوره هاي عمومي براي كلية داوطلبان ميسر است اما گذراندن دورة ناآشكار پس از سلسله آزمونهايي دقيق امكانپذير مي گردد.
محتواي دورة آشكار، شناخت عمومي دربارة مسائل و فازهاي ضروري زندگي باطني و راه حل ها و معرفت كلي نسبت به باطن زندگي جاري و چگونگي گذر از وضعيت فعلي مي باشد. در اين مرحله گوش دادن و برقراري ارتباط دروني مورد تأكيد قرار گرفته است. فهميدن مسائل اصل زندگي و راه حل ها و توجه به امور تعيين كنندة سرنوشت كه طي كلام زنده يا مكتوبات آن در اختيار داوطلبان قرار مي گيرد از مهمترين قدم هايي است كه در اين مقطع بايد برداشته شود.
اكثريت شركت كنندگان در آموزش هاي عمومي (بالغ بر هزاران نفر) محسوس ترين نتايج آنرا چنين گزارش كرده اند:
شروع روند معني گرايي و باطن گرايي (نسبي) در زندگي و حداقل در حيطة تفكرات
بيداري و احياء روحي و باطني (كه متأسفانه با قطع ارتباط افراد كاهش مي يابد)
تغييرات اساسي در بينش ها و تفكرات و جهت گيري ها
افزايش توجه به خداوند و ارتباط الهي در زندگي
شروع يك زندگي جديد دروني و خروج از يك روند قديمي
توجه به مسائل و موضوع تعيين كننده و كاملاً ضروري زندگي كه تا پيش از اين در فراموشي قرار داشته است
شروع روند كاهش منيت، خودبيني و خودخواهي
شروع روند ايمان به خداوند و تجربه حضور الهي
علي رغم آنكه اين اظهار نظرها و موارد مشابه آن توسط هزاران نفر بيان گرديده است اما به دليل متفاوت بودن دريافتها، حساسيتها و ظرفيتها اندازه و عمق تجربة افراد كاملاً يكسان نبوده و مي توان گفت كه اين آثار، در جويندگان نسبي بوده است. در بعضي افراد اين دريافتها بسيار شديد است و در بعضي افراد ديگر به نسبت كمتر است.
به طور كلي، آموزش هاي مربوط به دوره هاي عمومي و آشكار پيرامون «علم زندگي» كه تحت عنوان هنر زندگي متعالي شناخته شده است، مي باشد و تا كنون طي دوره هاي مختلف آن به موضوعاتي مانند جريان هدايت الهي، موانع هدايت، توهمات انسان و راههاي زدودن آن، ارتباط الهي، تيم الهي، بيداري روحي، عشق الهي، حضور الهي، طريق يگانگي، نور زنده، روشن شدگي، روح خلاقه و راههاي فعال سازي آن، نفس و راه كنترل نفس، شعور و چگونگي تغيير انديشه ها و آگاهي، علم موفقيت، قدرت كلام، دعا و توكل و ساير موضوعات مشابه پرداخته شده است.
همچنين طي دوره هاي عمومي ممكن است به آموزش هاي اضطراري و كاملاً ضروري كه جنبة ذهني و باطني دارند نيز پرداخته شود. بعنوان مثال قسمتي از موضوعات مربوط به هنر تفكر متعالي يا نشانه ها در بعضي از دوره ها برگزار گرديده است.
حاضران در دورة عمومي بر اساس مؤلفه هايي مانند اندازة اشتياق، ميزان فعال بودن، قابليتها و توانمندي ها به گروه هاي متعدد تقسيم مي شوند. موضوعات جلسات برگزار شده براي اين گروهها و همچنين تعداد جلسات برگزار شده، با يكديگر كاملاً متفاوت است. يكي از روش هاي تعيين گروهها هنرجويي، پركردن پرسشنامه ها توسط داوطلبان مي باشد.
جلسات عمومي داراي نظم زماني ثابتي نيست. گاهي جلسات هر هفته برگزار مي شود و گاهي ممكن است بين جلسات هر گروه ماهها حتي چند سال فاصله بيفتد. با اينحال در همان زمان فاصله ها، براي يك گروه ممكن است دوره ها براي گروههاي ديگري در حال برگزاري باشد.
حقيقت گرايي، زنده پرستي (در برابر مرده پرستي)، يگانگي با يكي، بيداري از خواب، آمادگي براي تولد دوباره، و همچنين نفي باطل-گرايي، چند انديشي و مرده پرستي از جمله ابعادي است كه طي دوره هاي عمومي مورد تأكيد قرار گرفته است.
«خداي مرده را دور بينداز و خود را در خداي زنده بينداز... زنده را بپرست كه زنده زنده مي كند و مرده مي ميراند. اكثر مردم به پرستش مرگ و مردگان و مقابر روي آورده اند، شما به آن پشت كنيد و به زنده و زندگي آور بپردازيد».
آموزش زنده يكي از حساس ترين نكاتي است كه در ارتباط با دوره هاي تعليمي وجود دارد. از ديدگاه ايليا «ميم» اكثر معلمين و تعاليم باطني مرده اند و آموزش مرده به مرگ بيشتر انسان منجر مي شود. از اين ديدگاه آموزش زنده تنها توسط معلمي كه خود روح يافته و به روشني شدگي رسيده است و از اين زنده و احياءكننده است، امكانپذير است.