ارتباط الهي

درسهاي دعا و توكل

«كسي كه امكان دعا و توكل را از دست داده مثل شير بي‏دندان و عقاب بدون پر است. او يكي از خورشيدهاي اصلي زندگي خود را از دست داده.»

ايليا «ميم»

در نظر مردم دعا و توكل و بسياري از امور باطني ديگر، شبه واقعيتي است كه غالباً واقعيت ندارد پس جدي گرفته نمي‏شود. كاري رؤيايي است كه براي انسان‌هاي ضعيف و نيازمند خوب است. بيشتر براي قوت قلب است و نااميد نشدن نه براي به تحقق رساندن و به تحقق رسيدن. گاهي تمسخرآميز است گاهي تحقيرآميز. اگر هم به آن اندك احترامي تو خالي گذاشته مي‏شود، براي راحتي وجدان و خالي نبودن تقدس است. حتي بعضي‏ها خجالت مي‏كشند با صداي بلند دعا كنند چون ممكن است به چيزهاي مختلف متهم شوند. بيشتر مردم براي شكست از آن استفاده مي‏كنند تا توفيق. وقتي آن‌را به‌كار مي‏گيرند كه مطمئن هستند كار از كار گذشته و امكان ندارد درست شود، در اوج نااميدي. از اين رو دعاي آنان غالباً به نتيجه نه ختم مي‏شود...
در ارتباط با خداوند و واقعيات الهي مانند دعا و توكل و فيوضات، مردم يا منكراند كه در صورت انكار محروم از آنند و نخواهند ديد آنچه را كه انكار مي‏كنند، پس آنرا تجربه نمي‏كنند. يا باور مي‏كنند، باوري كه ترديد از اجزاء پنهان است. اينها گاهي مي‏بينند و تجربه مي‏كنند اما با شدتي كم و اندازه‏اي كم چون قدرتِ باورِ ترديدآميز، اندك است و گاهي هم چيزي براي تجربه كردنشان وجود ندارد. عدة اندكي هم ايمان دارند. اينها عموماً واقعيات باطني و الهي را مي‏بينند و تجربه مي‏كنند و از آن برخوردارند. و عده‏اي بسيار كمتر كه به آساني مي‏توان آنها را شمرد، به يقين كامل و يگانگي و لقاء رسيده‏اند. آنان خود حقيقتي باطني‏اند و به چشمه‏اي از واقعيات باطني بدل شده‏اند. نمي‏بينند بلكه ديدني‏ها را به ديده مي‏رسانند و تجربه نمي‏كنند كه خود موضوع تجربه جويندگانند.
در باوركنندگان دعا و توكل مثل لرزاندن كوه است كه مي‏تواند تغييراتي را در سطح كوه پديد آورد. آنها مي‏توانند در زندگي خود و ديگران اثر بگذارند اما نه تأثيراتي عميق، مي‏توانند وضعيت‌ها را تا اندازه‏اي تشديد يا تضعيف كنند اما نه متحول، لكن ايمان‏آورندگان مي‏توانند كوه‌ها را جابجا كنند و از ميان راه بردارند. مي‏توانند اوضاع زندگي خود و ديگران را به تناسب قدرت ايمانشان دگرگون سازند و در زير و سطح زندگي، تغييراتي را بوجود آورند. قادرند وضعيت‌ها را به اوضاع ديگري تبديل كنند و چيزها را به چيز ديگري بدل نمايند. آنها كيمياگراني باطني‏اند. اگر قدرت دعاي باوركنندگان مثل نيروي بخار است، اقتدار دعاي ايمان‏آورندگان مانند نيروي برق است اما توان يقين‏داران و متصلان مثل قدرت عظيم هسته‏اي و نيروي ضد ماده و بلكه بيش از اين است. آنان عيناً داراي قدرت خلاقه الهي‏اند. مي‏توانند بوجود آورند و نابود كنند. وقتي با كوه‌هاي مسائل برخورد مي‏كنند در لرزاندن و جابجا كردن كوه‌ها متوقف نمي‏شوند بلكه قادرند كوه‌ها را محو و نابود كنند يا جايي‌كه كوه نيست آنرا بوجود آورند. اگر باوركنندگان از آشنايان شاه و ايمان‏داران از خانواده شاه محسوب مي‏شوند، يقين‏داران و متصلان، به مقام شاهي رسيده‏اند و تاج بر سرند. متصلان يكي شده‏اند و يكي هستند و يگانه‏اند، پس از تمام قدرت و شعور و حضور يكي برخوردارند. آنان قادرند روح دعا و توان دعا كردن را به شايستگان بدهند.

انتخابي از سخنراني‏هاي ايليا. ميم (رام الله) در شبهاي احياء 1382
متن بازنويسي شده از دنباله كتاب جريان هدايت الهي (از بخش دعا و توكل) استخراج گرديده است