رويا

رويا و روياي شخصي

• روياي شخصي ما، كاري است كه از انجام آن خسته نمي شويم، هر چقدر بيشتر انجامش دهيم بيشتر انرژي مي گيريم. آن را خواهي نخواهي دوست داريم و به سمت آن كشش و گرايش داريم در آن كار، استعداد و توانمندي و مهارت داريم ( يا به سادگي و به سهولت مهارت كسب مي كنيم) هيچ كس آن كار را به خوبي ما انجام نمي دهد. يا لااقل ما آن را از بيشتر افراد، بهتر انجام مي دهيم، در آن كار ابتكار عمل و خلاقيت داريم، به راحتي روي آن متمركز مي شويم و مي توانيم به راهكارهاي خلاقانه و جديد برسيم يا چيزهاي جديد كشف كنيم؛ حتي از كودكي، نسبت به آن يا كاري مشابه آن علاقه و كشش داشته ايم. از انجام آن كار لذت زيادي مي بريم، حتي فعاليت هاي به ظاهر لذتبخش ديگر در مقابل آن برايمان لذتي ندارد يا بسيار كم ارزش تلقي مي شوند، به طور خودكار نسبت به ‌آن اشتغال ذهني داريم و براي انجام آن نياز به تاييد و تشويق ديگران، يا تحريك بيروني نداريم و انجام آن را بر همه چيز (يا لااقل بر بيشتر چيزها) ترجيح مي دهيم.
•  
•  هرکس داراي يک شهود و روياي نهفته است که اختصاص به خود او دارد و تماس با آن جزء از طبيعت، که با اين فرد بيشترين هماهنگي را دارد، در بيدار شدن آن روياي نهفته تاثيرگذار است.
•  
• انسان داراي روياهاي نهفته و خاموش است که در اعماق ذهن او مدفون شده يا به خواب رفته اند. اگر اين روياهاي بنيادين بيدار شوند، انسان از طريق آنها راهي براي ارتباط با عالم غيب يافته و طريقي براي بازگشت به چشمه هاي زندگي.
•  
• رويا دروازه اي براي ورود به عوالم درون و بيرون است. دنياهايي فراتر از محدوده هاي زمان و مكان ما و تجربه جهانهاي ديگر است. از آنجايي كه اين آگاهي را مي توان به حيطه زندگي روزمره وارد كرد اهميت كنترل روياها و ديدن روياهاي آگاهانه انكارناپذير است.